วันว่าง ๆ คุณทำอะไร

            พูดถึงวันว่าง ๆ ปุ๊กชอบไปเดินร้านหนังสือ ถ้าไม่ไปร้านหนังสือก็จะไปเล่นกีฬา เช่น ว่ายน้ำ ตีแบด หรือวิ่งกับน้องหมา 555 คราวก่อนไปลงเรียนภาษาจีน (แต่ไม่ประสบฟามสำเร็ด)  กับภาษาอังกฤษ ช่วงวันหยุดหมดไปเร็วม้ากมาก 

              เมื่อวานก็ไม่รู้จะทำอะไรคะ เลยออกจากบ้านไปเดินห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน ก็ไปเดินเล่น  อะ อะ..ไปคนเดียวคะ  เฮ่อ ๆๆๆ จริง ๆ ก็เหงานะ หลังจากผู้ชายคนนึงทำให้ฉันรู้สึกว่าชีวิตทั้งหมดไม่ได้อยู่ที่เขาคนเดียว ก็ทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้นมาได้ทันตา  อุ้ย...ไว้พูดเรื่องนี้กันคราวหน้าดีกว่าเนอะ บางทีความรักก็ออกแบบไม่ได้ 5555             ปุ๊กสามารถใช้เวลาในร้านหนังสือได้นานเกินกว่า 3 ชั่วโมง ยิ่งถ้าร้านหนังสือมีมุมกาแฟ  555 ยิ่งนาน ปุ๊กชอบไป B2S เพราะหนังสือเขามีเยอะทั้งไทย กะปะกิต... 

       เมื่อวานเสียสตางค์ซื้อหนังสือ กับนิตรสาร ไปทีไรก็ห้ามใจที่จะไม่ซื้อแต่อดใจไม่ไหว กิกิ  ขอให้ได้ซื้อเหอะเฮ่อแก้ไม่หายนิสัยนี้.....

 

 

โตป่านนี้ยังอ่าน Student Weekly อย่าหัวเราะนะ...

 

            พอซื้อหนังสือเลยไปนั่งร้าน KFC กิกิ สบายใจกานไป

 

                                                    

 

                  หมดไปอีกหนึ่งวัน วันนึง ๆ เร็วจัง.....

 

                                                                   

 

                 เมื่อวานอ่านในนิตรสารที่ซื้อมา เห็นน่าสนใจเลยเอามาลงให้อ่านกันคะ....ลองอ่านดูนะคะ

 

The Rich Boy and the Poor Boy…       

       There were two boys named John and Tom. They sometimes played together in the big field or their village.       John’s father was a rich man. He had only one child, but he lived in a big house with many servants.        Tom’s father was a poor workman with a large family. Their home was a small house, and they did all the work themselves.        The two boys were not happy. John was not happy because he had no brothers and sisters. Tom was unhappy because he had to help his mother and do girls’ work.        One day the boys’ fathers came together and talked about their sons. They agreed to let the boys change places. So Tom went to live in the rich man’s house, and John came to stay in the poor man’s house.        Were the boys happy now? Of course not. Tome did not like to live by himself and be his teacher’s only pupil. He wanted to be back in his own home with his brothers and sisters.  

      John too was unhappy. He did not like all the work he had to do, and he did not like Tom’s brothers and sisters.

       In the end the boys were glad to change places again and live in their own homes.

      เรื่องนี้บอกให้เรารู้ว่า คนเรามักคุ้นกับสภาพที่ตนเป็นอยู่ไม่ว่าจะรวยหรือจน